Δευτέρα, 28 Μαΐου 2018

29 Μαΐου 1453. Σαν σήμερα.

Λαός που δε γνωρίζει την ιστορία του είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει!
Διαβάζουμε λοιπόν στη Βικιπαίδεια:
"Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης υπήρξε το αποτέλεσμα της πολιορκίας της βυζαντινής πρωτεύουσας, της οποίας Αυτοκράτορας ήταν ο Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος, από τον οθωμανικό στρατό, με επικεφαλής τον σουλτάνο Μωάμεθ Β'. Η πολιορκία διήρκεσε από τις 6 Απριλίου έως την Τρίτη, 29 Μαΐου 1453 (Ιουλιανό ημερολόγιο). Η άλωση αυτή της Κωνσταντινούπολης, σήμανε και το τέλος της υπερχιλιετούς Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Το Βυζάντιο ήταν ήδη εξασθενημένο και διαιρεμένο τους τελευταίους δύο αιώνες, σκιά της παλιάς Αυτοκρατορίας. Η Άλωση του 1204 από τους Σταυροφόρους και αργότερα, μετά την επανάκτησή της το 1261, οι πολιτικές και θρησκευτικές έριδες, η αδυναμία βοήθειας από την Δύση, η άσχημη οικονομική κατάσταση και η φυγή ανθρώπινου δυναμικού, οδήγησαν στη σταδιακή εξασθένηση και συρρίκνωση. Η κατάληψη της Καλλίπολης το 1354 από τους Οθωμανούς, η οποία έφερε ορδές φανατικών μουσουλμάνων πολεμιστών στην Ευρώπη, σταδιακά κύκλωσε εδαφικά το Βυζάντιο, το οποίο έγινε το 1373 φόρου υποτελές στον Οθωμανό σουλτάνο. Έτσι, η Άλωση ήλθε ως φυσικό αποτέλεσμα και της αδιάκοπης επέκτασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην ευρύτερη περιοχή. Οι συγκρούσεις ήταν ιδιαίτερα άνισες υπέρ των Τούρκων, σε σημείο που να μνημονεύεται από τις πηγές το τετελεσμένο της έκβασης της πολιορκίας. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται και στον ηρωισμό των πολιορκημένων και ιδιαίτερα του Αυτοκράτορα. Το γεγονός της πτώσης της «θεοφυλάκτου Πόλεως», άφησε βαθιά ίχνη στις πηγές της εποχής."
Σας θυμίζει κάτι; Η μόνη διαφορά με την εποχή μας είναι πως για τη σημερινή Ελλάδα δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε ιδιαίτερη μνεία στον ηρωισμό ούτε του "Αυτοκράτορα", ούτε, δυστυχώς, και των "πολιορκημένων"...


Πηγές:

Σάββατο, 14 Απριλίου 2018

Η Γοργόνα Θεσσαλονίκη.

Γοργόνα, η αδερφή του Μέγα Αλέξανδρου. 


«Άξαφνα ανατρόμαξα. Κάτω βαθιά, μέσ’ από το μενεξεδένιο σύγνεφο, είδα να προβαίνει ίσκιος πελώριος. Η χοντρή κορμοστασιά, το πυργογύριστο κεφάλι του φάνταζαν Αγιονόρος. Τα δυο του μάτια γύριζαν φωτεινούς κύκλους κι έβλεπαν περήφανα τον Κόσμο πριν τον κλωτσήσουν στην καταστροφή. Να τος, είπα, ο θεόσταλτος άγγελος, ο χαλαστής και σωτήρας! Τον έβλεπα κι είχα σύγκρυο στην ψυχή. Από στιγμή σε στιγμή πρόσμενα σφυρί να πέσει το φριχτό χτύπημα. Πάει τώρα η Γη με τους καρπούς πάει κι η θάλασσα με τα ξύλα της! Ούτε τραγούδια πλιο, ούτε ταξίδια, ούτε φιλιά!
Αλλά δεν άκουσα το χτύπημα. Ο ίσκιος πρόβαινε στα νερά με άλματα πύρινα. Κι όσο γρηγορότερα πρόβαινε, τόσο μίκραινε η κορμοστασιά του. Και άξαφνα ο θεότρεμος όγκος χιλιόμορφη κόρη στάθηκε αντίκρυ μου. Διαμαντοστόλιστη κορώνα φορούσε στο κεφάλι και τα πλούσια μαλλιά γαλάζια χήτη άπλωναν στις πλάτες ως κάτω στα κύματα. Το πλατύ μέτωπο, τ’αμυγδαλωτά μάτια, τα χείλη της τα κοραλλένια έχυναν γύρα κάποια λάμψη αθανασίας και κάποια περηφάνια βασιλική. Από τα κρυσταλλένια λαιμοτράχηλα κατέβαινε και έσφιγγε το κορμί ολόχρυσος θώρακας λεπιδωτός και πρόβαλλε στο αριστερό την ασπίδα κι έπαιζε στο δεξί τη Μακεδονική σάρισα.
Δεν είχα συνέρθει από την απορία και φωνή γλυκειά, ήρεμη και μαλακή άκουσα να μου λέει:
- Ναύτη-καλεναύτη. Ζει ο βασιλιάς Αλέξαντρος;
Ο βασιλιάς Αλέξαντρος! ψιθύρισα με περισσότερη απορία. Πώς είναι δυνατό να ζει ο βασιλιάς Αλέξαντρος; Δεν ήξερα τι ρώτημα ήταν εκείνο και τι να της αποκριθώ, όταν η φωνή ξαναδευτέρωσε:
- Ναύτη-καλεναύτη. Ζει ο βασιλιάς Αλέξαντρος:
- Τώρα, Κυρά μου! απάντησα χωρίς να σκεφτώ. Τώρα βασιλιάς Αλέξαντρος! Ούτε το χώμα του δεν βρίσκεται στη γη.   
Ωϊμέ! κακό που το ‘παθα! Η χιλιόμορφη κόρη έγινε με μιας φοβερό σίχαμα. Κύκλωπας βγήκε από το κύμα κι έδειξε λεπιοντυμένο το μισό κορμί. Ζωντανά φίδια τα μεταξόμαλλα σηκώθηκαν περδώθε, έβγαλαν γλώσσες και κεντριά φαρμακερά κι έχυσαν φοβεριστικό ανεμοφύσημα. Το θωρακωτό στήθος και το παρθενικό πρόσωπο άλλαξαν αμέσως. Τώρα καλογνώρισα με ποιον είχα να κάμω! Δεν ήταν ο Χάρος της Γης, ο χαλαστής και σωτήρας άγγελος. Ήταν η Γοργόνα, τ’ Αλέξαντρου η αδερφή, που έκλεψε το αθάνατο νερό και γύριζε ζωντανή και παντοδύναμη.[…] Δε ρωτούσε βέβαια για το φθαρτό σώμα, αλλά για τη μνήμη του αφέντη της. Και τώρα στην άκριτη μου απόκριση μανιασμένη έριξε το χέρι, ένα δασοτριχωμένο και βαρύ χέρι στην κουπαστή, έπαιξε ζερβόδεξα την ουρά της κι έδειξε Ωκεανό τον μαλακό Πόντο.
- Όχι, Κυρά, ψέματα!…τρανοφώναξα με λυμένα γόνατα. Εκείνη με κοίταξε αυστηρά και με φωνή τρεμάμενη ξαναρώτησε:
- Ναύτη-καλεναύτη. Ζει ο βασιλιάς Αλέξαντρος;
- Ζει και βασιλεύει!! απάντησα ευθύς. Ζει και βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει.
Άκουσε τα λόγια μου καλά. Σα να χύθηκε αθάνατο νερό η φωνή μου στις φλέβες της, άλλαξε αμέσως το τέρας κι έλαμψε παρθένα πάλι χιλιόμορφη. Σήκωσε το κρινάτο χέρι της από την κουπαστή, χαμογέλασε ροδόφυλλα σκορπώντας από τα χείλη της. Κι άξαφνα στον ολοπόρφυρον αέρα χύθηκε τραγούδι πολεμικό, λες και γύριζε τώρα ο Μακεδονικός στρατός από τις χώρες του Γάγγη και του Ευφράτη…».
Διασκευή του μύθου της Γοργόνας, στα «Λόγια της πλώρης» του Ανδρέα Καρκαβίτσα. 


Πιάτο περσικής τέχνης "Ο Μέγας Αλέξανδρος αναζητά το Αθάνατο Νερό"



Διασκευή για θεατρική αναπαράσταση από παιδιά.

 
Η Γοργόνα στη Λογοτεχνία.


Η πλωριά Γοργόνα μια βραδιά 
πήδησε στον πόντο μεθυσμένη, 
δίπλα της γλιστρούσαν συνοδιά 
του Κολόμβου οι πέντε κολασμένοι.
Νίκος Καββαδίας

Η Παναγιά η Γοργόνα, εξωκκλήσι στη Λέσβο

Ξυλόγλυπτο τέμπλο σε ναό στη Ζάκυνθο.

Γλυπτό στις Οινούσες

Μωσαϊκό στις Σπετσες.

Τάσος Ζωγράφος. «Φτερωτή γοργόνα σε παλιό ρυμουλκό»


"Τα τζιτζίκια"    https://www.youtube.com/watch?v=Zf4I-0dsyq8
Μουσική: Λίνος Κόκοτος, Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης, Ερμηνεία: Μιχάλης Βιολάρης
Η Παναγιά τα πέλαγα
κρατούσε στην ποδιά της.
Την Σίκινο, την Αμοργο
και τ’ άλλα τα παιδιά της.

Ε σεις τζιτζίκια μου άγγελοι
γεια σας κι η ώρα η καλή.
Ο βασιλιάς ο Ήλιος ζει;
Κι όλ’ αποκρίνονται μαζί:
Ζει και ζει και ζει και ζει και ζει
και ζει και ζει ο βασιλιάς ο ήλιος ζει.

Απο την άκρη του καιρού
και πίσω απ’ τους χειμώνες
άκουγα σφύριζε η μπουρού
κι έβγαιναν οι Γοργόνες.

Ε σεις τζιτζίκια μου άγγελοι
γεια σας κι η ώρα η καλή.
Ο βασιλιάς ο Ήλιος ζει;
Κι όλ’ αποκρίνονται μαζί:
Ζει και ζει και ζει και ζει και ζει
και ζει και ζει ο βασιλιάς ο ήλιος ζει.

Κι εγώ μέσα στους αχινούς
στις γούβες στ’ αρμυρίκια
σαν τους παλιούς θαλασσινούς
ρωτούσα τα τζιτζίκια:

Ε σεις τζιτζίκια μου άγγελοι
γεια σας κι η ώρα η καλή.
Ο βασιλιάς ο Ήλιος ζει;
Κι όλ’ αποκρίνονται μαζί.
Ζει και ζει και ζει και ζει και ζει και ζει και ζει ο βασιλιάς ο ήλιος ζει. 

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μουσική: Μάνος Λοΐζος, Ερμηνεία: Γιάννης Καλατζής
Στην απά, στην απά, στην απάνω γειτονίτσα στην απάνω γειτονίτσα στην απάνω γειτονίτσα μ’ αγαπά, μ’ αγαπά, μ’ αγαπάνε δυο κορίτσια στην απάνω γειτονίτσα στην απάνω γειτονίτσα Μα εγώ, μα εγώ, μα εγώ πονάω γι’ άλλη μα εγώ πονάω γι’ άλλη μια Γοργόνα στ’ ακρογιάλι Μα εγώ, μα εγώ, μα εγώ πονάω γι’ άλλη μα εγώ πονάω γι’ άλλη μια Γοργόνα στ’ ακρογιάλι Φυλαχτό, φυλαχτό, φυλαχτό με τ’ άγιο ξύλο φυλαχτό με τ’ άγιο ξύλο φυλαχτό με τ’ άγιο ξύλο που να βρω που να βρω που να βρω για να της στείλω φυλαχτό με τ’ άγιο ξύλο φυλαχτό με τ’ άγιο ξύλο Φυλαχτό, φυλαχτό, φυλαχτό να τη φυλάει φυλαχτό να τη φυλάει και ας μη με αγαπάει

"Δεν ήταν νησί" https://www.youtube.com/watch?v=Kt5bj03KZ1Q
Αφιερωμένο σε μια μικρή Γοργόνα
Στίχοι: Νίκος Καζαντζάκης, Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις, Ερμηνεία: Γιώργος Ρωμανός
Δεν ήταν νησί ήταν θεριό που κείτουνταν στη θάλασσα Ήταν η γοργόνα η αδερφή του Μέγα Αλέξανδρου που θρηνούσε και φουρτούνιαζε το πέλαγο Άμα λευτερωθεί η Κρήτη θα λευτερωθεί κι εμένα η καρδιά μου Άμα λευτερωθεί η Κρήτη θα γελάσω.









Μπορείς, αν θέλεις να βάλεις χρώματα στην εικόνα 

Read more at: 

http://parallaximag.gr/thessaloniki/gorgona-thessaloniki 

http://www.komvos.edu.gr/mythology/ent6/alexandros.html

https://sea7.wordpress.com/2012/10/06/ο-μύθος-της-γοργόνας/

http://ymagblog.blogspot.com.au/2009/06/blog-post_9811.html 

Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2018

ΝΤΙΛΙ ΝΤΙΛΙ


Το «Ντίλι, Ντίλι» είναι ένα διδακτικό κλιμακωτό, αλυσιδωτό ή προσθετικό τραγούδι από τον Μαρμαρά Προποντίδας, που ασκεί τα παιδιά μέσα από την επανάληψη, στην κατανόηση λογικών αλληλουχιών. Το τραγούδι αυτό τραγουδιόταν στη Μικρά Ασία, στην Ανατολική Θράκη και στον Πόντο με κάποιες παραλλαγές.

Οι μεγαλύτεροι το γνωρίσαμε μέσα από το ανθολόγιο της πρώτης δημοτικού.



Περιλαμβάνεται στο CD/DVD «Ο κυρ Βοριάς... και άλλα τραγούδια για παιδιά» (2007) - Δόμνα Σαμίου
Παραθέτουμε τους στίχους από το ποίημα με πίνακες ακολουθίας δικής μας επιλογής:


Το λαϊκό παραμυθοτράγουδο «Ντίλι ντίλι» 
εικονογραφήθηκε τον Δεκέμβρης 1948 
από τον ζωγράφο Σπύρο Βασιλείου.


















https://www.slideshare.net/eirinimousiadou/ss-32078407

https://kwloxaneio.gr/anthologio-gia-na-thymounte-pio-palii-ke-na-mathenoun-neoteri/# 

Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2018

ΠΑΣΧΑ ΜΕ ΤΟΝ EL GRECO





ΤΟ ΠΑΣΧΑ 


μέσα από τους πίνακες ζωγραφικής 

του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου 



(1541– 7 Απριλίου 1614)

Ο διάσημος Έλληνας ζωγράφος,

είναι γνωστός και με τo ιταλικό προσωνύμιο

El Greco (ο Έλληνας).

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κρήτη, 

αλλά έζησε και δημιούργησε το μεγαλύτερο μέρος 

των έργων του στην Ιταλία και στην Ισπανία. 

Τα έργα του χαρακτηρίζονται 

από μία ιδιαίτερη εκφραστική δύναμη. 

Οι επιμήκεις φιγούρες τους και τα έντονα χρώματα 

σε αποχρώσεις του μπλε, του κόκκινου και του κίτρινου,

αποπνέουν μια εσωτερική κίνηση και ανάταση προς τον ίδιο το Θεό. 

Θεωρείται ο πρόδρομος της μοντέρνας τέχνης και 

ότι ήταν τριακόσια χρόνια μπροστά από την εποχή του. 

Ο Πικάσο τον αποκαλούσε πνευματικό "πατέρα". 


Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ

 

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ



Ο ΙΗΣΟΥΣ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ ΤΟΝ ΤΥΦΛΟ



Η ΕΚΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΟ 




O MYΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ 





   O XΡΙΣΤΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΗΣ ΓΕΣΘΗΜΑΝΗΣ     


Ο ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΙΜΑΤΙΩΝ 

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΦΕΡΩΝ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ
 


Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ


Η ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ - ΠΙΕΤΑ
 

 Ο ΤΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ 
 

                ΜΑΡΙΑ Η ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ                  


 Ο ΠΕΤΡΟΣ ΜΕΤΑΝΟΩΝ


Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ



Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ 

                                
             Η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ                

 

ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ 




Βάλε δικά σου χρώματα στους πίνακες του Ελ Γκρέκο






Η ταινία: