Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2015

ΑΠΟΚΡΙΑ

ΚΑΘΑΡΗ ΔΕΥΤΕΡΑ

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ

Ένα πουλί χωρίς φτερά, 

ψυχή δεν έχει και πετά.

- Τι είναι;

Οι χαρταετοί της ελληνικής παράδοσης και συνάμα των λαών όλου του κόσμου, της παιδικής μας ηλικίας και της ελευθερίας μας, της τέχνης, της φαντασίας και των πολλαπλών συμβολισμών... μπορούν να μας πάρουν στη ράχη τους και να μας ταξιδέψουν σε δραστηριότητες για: τις Τέχνες, την Ποίηση, τη Ζωγραφική, το Θέατρο, τη Μουσική, τους Λαούς του Κόσμου, τη Γεωγραφία, τη Μετεωρολογία, τα Μαθηματικά! 

Γαντζωθείτε γερά στην άκρη της ουράς του, εμπνευστείτε κι αφεθείτε να σας ταξιδέψει στα μέρη εκείνα που η πνοή του ανέμου θα του ψιθυρίσει... 

Η εικόνα είναι από το διήγημα της Μ. Πυλιώτου "Χαρούμενοι Χαρταετοί"

[…] Είδες ποτέ σου πολιτεία να σηκώνεται ψηλά; Δεμένη από χιλιάδες σπάγκοι ν’ ανεβαίνει στα ουράνια; Ε, λοιπόν, ούτε είδες ούτε θα μεταδείς ένα τέτοιο θάμα. Αρχινούσανε την Καθαρή Δευτέρα -ήτανε αντέτι- και συνέχεια την κάθε Κυριακή και σκόλη, ώσαμε των Βαγιών. Από του Χατζηφράγκου τ’ Αλάνι κι από το κάθε δώμα κι από τον κάθε ταρλά του κάθε μαχαλά της πολιτείας, αμολάρανε τσερκένια. Πήχτρα ο ουρανός. Τόσο, που δε βρίσκανε θέση τα πουλιά. Για τούτο, τα χελιδόνια τα φέρνανε οι γερανοί μονάχα τη Μεγαλοβδομάδα, για να γιορτάσουνε την Πασχαλιά μαζί μας.Ολάκερη τη Μεγάλη Σαρακοστή, κάθε Κυριακή και σκόλη, η πολιτεία ταξίδευε στον ουρανό. Ανέβαινε στα ουράνια και τη βλόγαγε ο Θεός. Δε χώραγε το μυαλό σου πώς μπόραγε να μένει κολλημένη χάμω στη γης, ύστερ΄από τόσο τράβηγμα στα ύψη. Και όπως κοιτάγαμε όλο ψηλά, τα μάτια μας γεμίζανε ουρανό, ανασαίναμε ουρανό, φαρδαίνανε τα στέρνα μας και κάναμε παρέα με αγγέλοι. Ίδια αγγέλοι κι αρχαγγέλοι κορονίζανε ψηλά. Θα μου πεις, κι εδώ, την Καθαρή Δευτέρα, βγαίνουνε κάπου εδώ γύρω κι αμολάρουνε τσερκένια. Είδες όμως ποτέ σου τούτη την πολιτεία ν’ αρμενίζει στα ουράνια; Όχι. Εκεί, ούλα ήταν λογαριασμένα με νου και γνώση, το κάθε σοκάκι δεμένο με τον ουρανό.Αυτά είχα να σου πω. Ήτανε θάμα να βλέπεις ολάκερη την πολιτεία ν’ ανεβαίνει στα ουράνια. Να, για να καταλάβεις, ξέρεις το εικόνισμα, που ο άγγελος σηκώνει την ταφόπετρα, κι ο Χριστός βγαίνει από τον τάφο κι αναλήφτεται στον ουρανό, κρατώντας μια πασχαλιάτικια κόκκινη παντιέρα; Κάτι τέτοιο ήτανε.[…]

Οδυσσέας Ελύτης Ο Μικρός Ναυτίλος

« …Όποιος δεν έπαιξε ποτέ του χαρταετό, δεν κοίταξε όσο χρειάζεται ψηλά. Όποιος δεν ένοιωσε την αντίσταση του μεγάλου σπάγκου, δεν εκατάλαβε την δύναμη του αέρα. Κι όποιος δεν εφώναξε με την ευθύνη και την πρωτοβουλία του παιδιού που βλέπει να κινδυνεύει στο ψηλό μετεώρισμά του ο αετός, δεν ένοιωσε τη χαρά του να τα βγάζεις πέρα μόνος σου με τη Φύση… »
Δημήτριος Λουκάτος

 

Θυμήσου το χαρταετό
που ρίχναμε στον ουρανό
κι ανέβαινε κι΄ανέβαινε
στα σύννεφα στ΄αστέρια
και τρέμαν με συγκίνηση
τα παιδικά μας χέρια

Όμως περάσαν οι καιροί
και σβήσανε τα γέλια
κι αγάπες και χαρταετοί
εγίνανε κουρέλια

Με το μικρό χαρταετό
πηγαίναμε στον ουρανό
κι ανέβαινες κι΄ανέβαινα
με την πνοή τ΄αγέρα
απ΄ τ΄όνειρο ψηλότερα
κι΄απ΄τη ζωή πιο πέρα

Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Γιώργος Κατσαρός


Σ.Βασιλείου

 
                                Γ. Μαγγανάρης                          Ε. Γράβαλου

Α. Φασιανός
Ν. Χατζηκυριάκος Γκίκας
Ν. Χατζηκυριάκος Γκίκας
Robert-Gemmell-Hutchison-Medium

Δείτε ακόμα:

http://antikleidi.com/2016/03/08/ellinikioi_xartaetoi/

http://antikleidi.com/2014/02/27/kite/

Πάρτε μαζί σας και τη μουσική του Μ. Θεοδωράκη "Χαρταετοί"  
για να σας δείχνει το δρόμο και ...καλό πέταγμα! 
_________________________________________________________________________________


Οι χαρταετοί μας, πήλινες κατασκευές μας από τα παιδιά.



Ένα αποκριάτικο παραμύθι - δημιουργία των παιδιών:



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου